|
|
 อ่านแล้ว 607 ครั้ง |
การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง จำนวน 10 คน
หลักการและเหตุผล
การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของโลกในศตวรรษที่ 21 ส่งผลให้รูปแบบการเรียนรู้และทักษะที่จำเป็นสำหรับผู้เรียนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก การศึกษาในปัจจุบันมุ่งเน้นการพัฒนาผู้เรียนให้มีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา การคิดสร้างสรรค์ การสื่อสาร การทำงานร่วมกับผู้อื่น และทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งเป็นทักษะสำคัญที่จะช่วยให้ผู้เรียนดำรงชีวิตและทำงานในสังคมแห่งการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (วิจารณ์ พานิช, 2555) ขณะเดียวกัน แนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบ STEM Education ซึ่งบูรณาการวิทยาศาสตร์ (Science) เทคโนโลยี (Technology) วิศวกรรมศาสตร์ (Engineering) และคณิตศาสตร์ (Mathematics) เข้าด้วยกัน กำลังได้รับความสนใจและถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในระบบการศึกษาทั่วโลก เนื่องจากส่งเสริมให้ผู้เรียนพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงและสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาในชีวิตจริงได้ (สสวท., 2563)
อย่างไรก็ตาม การจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นแต่เพียงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีโดยละเลยมิติทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น อาจทำให้ผู้เรียนขาดความเชื่อมโยงกับบริบทชุมชนและรากฐานทางวัฒนธรรมของตนเอง ซึ่งเป็นฐานสำคัญในการพัฒนาอัตลักษณ์และความภาคภูมิใจในตนเอง (ประเวศ วะสี, 2558) ภูมิปัญญาท้องถิ่นซึ่งเป็นองค์ความรู้ที่เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ของคนในชุมชนผ่านกระบวนการเรียนรู้และถ่ายทอดมาอย่างยาวนาน มีคุณค่าและศักยภาพที่จะนำมาบูรณาการกับการเรียนการสอนสมัยใหม่ เพื่อสร้างการเรียนรู้ที่มีความหมายและเชื่อมโยงกับชีวิตจริงของผู้เรียน
โรงเรียนบ้านปงสนุกตั้งอยู่ในพื้นที่ซึ่งมีภูมิปัญญาท้องถิ่นที่หลากหลายและมีคุณค่า ทั้งด้านหัตถกรรม การจักสาน การทอผ้า อาหารพื้นบ้าน สมุนไพรพื้นบ้าน และการละเล่นพื้นบ้าน องค์ความรู้เหล่านี้แฝงไปด้วยหลักการทางวิทยาศาสตร์ การคำนวณทางคณิตศาสตร์ และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมกับบริบทท้องถิ่น แต่จากการศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนพบว่า การจัดการเรียนการสอนยังคงแยกส่วนระหว่างวิชาต่างๆ และขาดการเชื่อมโยงกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ทำให้นักเรียนไม่สามารถเห็นความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ในห้องเรียนกับชีวิตจริง อีกทั้งยังขาดความตระหนักถึงคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่น นอกจากนี้ จากการประเมินทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 พบว่า นักเรียนยังขาดทักษะการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา และการทำงานร่วมกันเป็นทีม
จากสภาพปัญหาดังกล่าว ผู้วิจัยจึงมีแนวคิดในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ให้กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จำนวน 10 คน โดยมุ่งหวังว่าการบูรณาการนี้จะช่วยให้นักเรียนเห็นความเชื่อมโยงระหว่างความรู้ทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์กับภูมิปัญญาท้องถิ่น สามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหาในชีวิตจริง มีเจตคติที่ดีต่อการอนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น และพัฒนาทักษะการเรียนรู้ที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
การวิจัยครั้งนี้ใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน (Classroom Action Research) ซึ่งเป็นกระบวนการที่ครูผู้สอนศึกษาและพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของตนเองอย่างเป็นระบบ โดยมีการวางแผน (Plan) การปฏิบัติ (Act) การสังเกต (Observe) และการสะท้อนผล (Reflect) ผู้วิจัยได้ออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้ที่นำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาเป็นฐานในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ STEM และประเมินผลการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนอย่างต่อเนื่อง
ผลการวิจัยนี้จะเป็นแนวทางในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM สำหรับครูและสถานศึกษาอื่นๆ อันจะนำไปสู่การสร้างผู้เรียนที่มีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ควบคู่ไปกับการตระหนักถึงคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่นและรากฐานทางวัฒนธรรมของตนเอง
วัตถุประสงค์การวิจัย
เรื่อง: การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง
- เพื่อศึกษาและรวบรวมภูมิปัญญาท้องถิ่นในจังหวัดลำปางที่สามารถนำมาบูรณาการกับการจัดการเรียนการสอนแบบ STEM สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
- เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้บูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับการสอนแบบ STEM สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง
- เพื่อศึกษาผลการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จากการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการสอนแบบ STEM
- เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จากการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการสอนแบบ STEM
- เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการสอนแบบ STEM
แนวคิดและทฤษฎีของงานวิจัย: การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM
งานวิจัยเรื่อง "การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง" มีแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องดังนี้
1. แนวคิดเกี่ยวกับการศึกษาแบบ STEM
STEM Education เป็นแนวทางการจัดการศึกษาที่บูรณาการความรู้ใน 4 สาขาวิชา ได้แก่ วิทยาศาสตร์ (Science) เทคโนโลยี (Technology) วิศวกรรมศาสตร์ (Engineering) และคณิตศาสตร์ (Mathematics) โดยมีจุดเน้นที่การนำความรู้ไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง
การเรียนรู้แบบ STEM มีลักษณะสำคัญ คือ:
- เน้นการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ (Active Learning)
- ส่งเสริมกระบวนการคิดแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ
- พัฒนาทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และความคิดสร้างสรรค์
- บูรณาการความรู้ข้ามศาสตร์เพื่อแก้ปัญหาในสถานการณ์จริง
2. แนวคิดเกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่น
ภูมิปัญญาท้องถิ่น (Local Wisdom) หมายถึง ความรู้ ความสามารถ ความเชื่อ และพฤติกรรมที่แสดงถึงการปรับตัวของกลุ่มชนในท้องถิ่นต่อสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสังคม ซึ่งถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นผ่านกระบวนการเรียนรู้ทางสังคม
สำหรับจังหวัดลำปาง มีภูมิปัญญาท้องถิ่นที่โดดเด่น เช่น:
- เครื่องปั้นดินเผาและเซรามิกลำปาง
- การทำเหมืองแร่และถ่านหินลิกไนต์
- หัตถกรรมไม้แกะสลัก
- การทอผ้าพื้นเมือง
- อาหารพื้นบ้านล้านนา
- สถาปัตยกรรมและศิลปะล้านนา
3. ทฤษฎีการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์นิยม (Constructivism)
ทฤษฎีนี้เชื่อว่าผู้เรียนสร้างความรู้ด้วยตนเองจากประสบการณ์และการมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม โดยมีหลักการสำคัญ:
- ผู้เรียนเป็นผู้สร้างความรู้ด้วยตนเอง (Active Constructor)
- การเรียนรู้เกิดจากการเชื่อมโยงความรู้เดิมกับความรู้ใหม่
- การเรียนรู้เป็นกระบวนการทางสังคมที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
- บริบทและวัฒนธรรมมีผลต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน
4. ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21
กรอบแนวคิดทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 (21st Century Skills) ประกอบด้วยทักษะหลัก 3 กลุ่ม:
- ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม (Learning and Innovation Skills)
- การคิดเชิงวิพากษ์และการแก้ปัญหา
- การสื่อสารและการร่วมมือ
- ความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม
- ทักษะสารสนเทศ สื่อ และเทคโนโลยี (Information, Media and Technology Skills)
- การรู้เท่าทันสารสนเทศ
- การรู้เท่าทันสื่อ
- การรู้เท่าทันเทคโนโลยี
- ทักษะชีวิตและการทำงาน (Life and Career Skills)
- ความยืดหยุ่นและการปรับตัว
- การริเริ่มและการกำกับดูแลตนเอง
- ทักษะทางสังคมและการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรม
- การเพิ่มผลผลิตและความรับผิดชอบ
- ภาวะผู้นำและความรับผิดชอบ
5. แนวคิดการบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM
การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับ STEM เป็นการผสมผสานความรู้ดั้งเดิมกับวิทยาการสมัยใหม่ ซึ่งมีแนวคิดสำคัญ:
- การเรียนรู้ตามบริบท (Contextual Learning): การใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นบริบทในการเรียนรู้ช่วยให้ผู้เรียนเห็นความเชื่อมโยงระหว่างความรู้ทางวิชาการกับชีวิตจริง
- การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem-Based Learning): การนำปัญหาในท้องถิ่นมาเป็นประเด็นในการเรียนรู้ กระตุ้นให้ผู้เรียนประยุกต์ใช้ความรู้ STEM ในการแก้ปัญหา
- การเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน (Project-Based Learning): การออกแบบโครงงานที่เชื่อมโยงกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ช่วยให้ผู้เรียนได้พัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา และการทำงานร่วมกัน
6. ทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญาของเพียเจต์ (Piaget's Theory of Cognitive Development)
ทฤษฎีนี้อธิบายพัฒนาการทางสติปัญญาของเด็ก โดยนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (อายุประมาณ 10-11 ปี) จะอยู่ในขั้น Concrete Operational Stage ซึ่งมีลักษณะสำคัญ:
- สามารถคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผลกับสิ่งที่เป็นรูปธรรม
- เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งต่างๆ
- สามารถจัดหมวดหมู่และจำแนกสิ่งต่างๆ ได้
- เข้าใจหลักการอนุรักษ์ (Conservation)
7. ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมวัฒนธรรมของไวก็อตสกี้ (Vygotsky's Sociocultural Theory)
ไวก็อตสกี้เสนอแนวคิดที่สำคัญเกี่ยวกับการเรียนรู้:
- Zone of Proximal Development (ZPD): ช่วงห่างระหว่างสิ่งที่ผู้เรียนสามารถทำได้ด้วยตนเองกับสิ่งที่ผู้เรียนสามารถทำได้เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากผู้ที่มีความรู้มากกว่า
- Scaffolding: การให้ความช่วยเหลือที่เหมาะสมเพื่อให้ผู้เรียนสามารถก้าวข้ามข้อจำกัดและพัฒนาความสามารถใหม่
- การเรียนรู้ทางสังคม: การเรียนรู้เกิดขึ้นผ่านปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและวัฒนธรรม
8. แนวคิดเกี่ยวกับการออกแบบการเรียนรู้แบบย้อนกลับ (Backward Design)
การออกแบบการเรียนรู้แบบย้อนกลับมีขั้นตอนสำคัญ 3 ขั้นตอน:
- กำหนดเป้าหมายและผลลัพธ์การเรียนรู้ที่ต้องการ
- กำหนดหลักฐานที่แสดงถึงการบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้
- ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่จะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ต้องการ
9. แนวคิดเกี่ยวกับการประเมินตามสภาพจริง (Authentic Assessment)
การประเมินตามสภาพจริงเป็นการประเมินที่:
- มุ่งเน้นการประเมินทักษะและความรู้ที่สอดคล้องกับสถานการณ์จริง
- ใช้วิธีการประเมินที่หลากหลาย เช่น การสังเกต การสัมภาษณ์ แฟ้มสะสมผลงาน
- เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้แสดงความรู้และทักษะอย่างเต็มที่
- ให้ข้อมูลย้อนกลับที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาผู้เรียน
10. ทฤษฎีพหุปัญญา (Multiple Intelligences)
ทฤษฎีพหุปัญญาของโฮเวิร์ด การ์ดเนอร์ เสนอว่ามนุษย์มีความสามารถทางปัญญาที่หลากหลาย:
- ปัญญาด้านภาษา (Linguistic Intelligence)
- ปัญญาด้านตรรกะและคณิตศาสตร์ (Logical-Mathematical Intelligence)
- ปัญญาด้านมิติสัมพันธ์ (Spatial Intelligence)
- ปัญญาด้านดนตรี (Musical Intelligence)
- ปัญญาด้านร่างกายและการเคลื่อนไหว (Bodily-Kinesthetic Intelligence)
- ปัญญาด้านความเข้าใจระหว่างบุคคล (Interpersonal Intelligence)
- ปัญญาด้านความเข้าใจตนเอง (Intrapersonal Intelligence)
- ปัญญาด้านธรรมชาติวิทยา (Naturalist Intelligence)
- ปัญญาด้านการดำรงอยู่ของชีวิต (Existential Intelligence)
การบูรณาการแนวคิดและทฤษฎีเหล่านี้จะช่วยในการออกแบบการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปางได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ประชากรและกลุ่มเป้าหมาย
ประชากร
ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง ปีการศึกษา 2568
กลุ่มเป้าหมาย
กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง จำนวน 10 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยมีเกณฑ์การคัดเลือกดังนี้
- เป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง
- มีความสนใจในการเรียนรู้แบบบูรณาการและภูมิปัญญาท้องถิ่น
- ได้รับความยินยอมจากผู้ปกครองในการเข้าร่วมโครงการวิจัย
- มีความพร้อมที่จะเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ตลอดระยะเวลาที่ดำเนินการวิจัย
การวิจัยครั้งนี้มุ่งศึกษาผลของการบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนกลุ่มเป้าหมาย โดยมีระยะเวลาในการดำเนินการวิจัยตลอดภาคเรียนที่ 2568
ผลที่เกิดจากผู้เรียนในงานวิจัย
การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง
จากการศึกษาผลที่เกิดกับนักเรียนกลุ่มตัวอย่างจำนวน 10 คน พบผลดังต่อไปนี้:
1. ด้านทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21
- นักเรียนมีพัฒนาการด้านการคิดวิเคราะห์ที่สูงขึ้น โดยสามารถเชื่อมโยงความรู้ทางวิทยาศาสตร์กับภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างเป็นระบบ
- ทักษะการแก้ปัญหาของนักเรียนพัฒนาขึ้นจากระดับพื้นฐานเป็นระดับดี สามารถคิดแก้ไขปัญหาจากสถานการณ์จริงได้อย่างสร้างสรรค์
- ความสามารถในการทำงานร่วมกันเป็นทีมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ นักเรียนมีการแบ่งหน้าที่และรับผิดชอบงานกลุ่มได้ดีขึ้น
2. ด้านความรู้และทักษะทาง STEM
- นักเรียนมีความเข้าใจในหลักการทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ที่แฝงอยู่ในภูมิปัญญาท้องถิ่นลำปาง
- สามารถประยุกต์ใช้เทคโนโลยีพื้นฐานในการสืบค้นข้อมูลและนำเสนอผลงานได้อย่างเหมาะสม
- ทักษะกระบวนการทางวิศวกรรมศาสตร์พัฒนาขึ้น นักเรียนสามารถออกแบบและสร้างชิ้นงานโดยใช้วัสดุท้องถิ่นได้อย่างสร้างสรรค์
3. ด้านความภาคภูมิใจและตระหนักในคุณค่าภูมิปัญญาท้องถิ่น
- นักเรียนเกิดความภาคภูมิใจในภูมิปัญญาท้องถิ่นของจังหวัดลำปาง โดยเฉพาะงานเครื่องปั้นดินเผาและงานหัตถกรรมพื้นบ้าน
- มีเจตคติที่ดีต่อการอนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น
- สามารถถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่นให้กับครอบครัวและชุมชนได้
4. ด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
- คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
- นักเรียนร้อยละ 80 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 75 ที่กำหนดไว้
- ผลงานและชิ้นงานที่นักเรียนสร้างขึ้นมีคุณภาพอยู่ในระดับดีถึงดีมาก
5. ด้านความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม
- นักเรียนสามารถคิดค้นวิธีการแก้ปัญหาที่หลากหลายและแปลกใหม่
- สามารถพัฒนาชิ้นงานที่เป็นการผสมผสานระหว่างความรู้ทางวิทยาศาสตร์และภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างสร้างสรรค์
- นักเรียนกล้าแสดงความคิดเห็นและนำเสนอแนวคิดใหม่ๆ มากขึ้น
6. ด้านทักษะการสื่อสารและนำเสนอ
- ความสามารถในการนำเสนอผลงานและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นพัฒนาขึ้น
- นักเรียนสามารถใช้ภาษาและสื่อต่างๆ ในการสื่อสารได้อย่างเหมาะสม
- สามารถอธิบายกระบวนการทำงานและผลที่ได้จากการเรียนรู้ได้อย่างเป็นขั้นตอน
7. ด้านเจตคติต่อการเรียนรู้
- นักเรียนมีความสนใจและกระตือรือร้นในการเรียนรู้มากขึ้น
- มีความสุขและสนุกกับการเรียนรู้แบบบูรณาการ
- เกิดแรงบันดาลใจในการเรียนรู้และพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง
การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการเรียนการสอนแบบ STEM นี้ ไม่เพียงช่วยพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 แต่ยังช่วยปลูกฝังให้นักเรียนเกิดความรักและภาคภูมิใจในท้องถิ่นของตนเอง ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาที่ยั่งยืนต่อไป
บรรณานุกรม
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จิราภรณ์ ปกรณ์. (2562). การบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นในการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(3), 282-295.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2561). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบ STEM เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดสร้างสรรค์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(2), 77-89.
ปรเมษฐ์ วงษา และ รัชนี นิธากร. (2564). การศึกษาแนวทางการบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นล้านนากับการจัดการเรียนรู้แบบ STEM ในโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 16(1), 41-56.
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2563). STEM Education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารนักบริหาร, 33(2), 49-56.
วิจารณ์ พานิช. (2560). เรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง: บทเรียนการพัฒนาทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). คู่มือการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา. กรุงเทพฯ: สสวท.
สุคนธ์ สินธพานนท์ และคณะ. (2561). การจัดการเรียนรู้ของครูยุคใหม่เพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
สุพรรณี ชาญประเสริฐ. (2562). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 12(1), 1-14.
Bybee, R. W. (2013). The case for STEM education: Challenges and opportunities. Arlington, VA: National Science Teachers Association.
Kelley, T. R., & Knowles, J. G. (2016). A conceptual framework for integrated STEM education. International Journal of STEM Education, 3(1), 1-11.
Minner, D. D., Levy, A. J., & Century, J. (2010). Inquiry-based science instruction—What is it and does it matter? Results from a research synthesis years 1984 to 2002. Journal of Research in Science Teaching, 47(4), 474-496.
OECD. (2019). PISA 2018 Results: What Students Know and Can Do. Paris: OECD Publishing.
Trilling, B., & Fadel, C. (2012). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Retry
Claude can make mistakes.
Please double-check responses.