บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนา นวัตกรรมสร้างเสริม Soft Power ของครูสังคมศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 และ (2) ศึกษาผลของการใช้นวัตกรรมดังกล่าวต่อการพัฒนาทักษะทางสังคมของนักเรียน กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านจำปุย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1 จำนวน 6 คน ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยในชั้นเรียน (Classroom Action Research) โดยใช้กระบวนการ 2 รอบ ประกอบด้วยขั้นตอนการวางแผน (Plan) การดำเนินการ (Act) การสังเกต (Observe) และการสะท้อนผล (Reflect) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาจากแนวคิด Soft Power แบบประเมินทักษะทางสังคม แบบสังเกตพฤติกรรม แบบสัมภาษณ์นักเรียน และบันทึกสะท้อนผลของครู วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา และข้อมูลเชิงคุณภาพโดยวิธีวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า การใช้นวัตกรรมที่เน้น Soft Power ของครู เช่น การสื่อสารเชิงบวก การสร้างความสัมพันธ์ที่อบอุ่น การเป็นแบบอย่างที่ดี และการส่งเสริมแรงจูงใจภายใน มีผลต่อพัฒนาการด้านทักษะทางสังคมของนักเรียนอย่างชัดเจน ผู้เรียนมีพฤติกรรมที่แสดงออกถึงการสื่อสารที่เหมาะสม การเคารพผู้อื่น ความร่วมมือ และความรับผิดชอบต่อส่วนรวมเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดทั้งในกิจกรรมและชีวิตประจำวันในห้องเรียน

ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้คือ ควรส่งเสริมให้ครูทุกระดับชั้นพัฒนาทักษะการใช้ Soft Power เพื่อสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่ส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้ของวิชาสังคมศึกษาหรือรายวิชาอื่น ๆ ได้อย่างเหมาะสม

คำสำคัญ: Soft Power, ครูสังคมศึกษา, ทักษะทางสังคม, การวิจัยในชั้นเรียน, นักเรียนประถมศึกษา

บทนำ

ในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทางสังคม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี การศึกษาในระดับประถมศึกษาไม่เพียงแต่มีหน้าที่ในการส่งเสริมความรู้พื้นฐานให้กับผู้เรียนเท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทักษะชีวิต และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ เพื่อเตรียมความพร้อมให้ผู้เรียนสามารถดำรงชีวิตอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้อย่างมีความสุข วิชาสังคมศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 จึงมีความสำคัญในการวางรากฐานด้านคุณธรรม จริยธรรม ความรับผิดชอบต่อสังคม และการมีส่วนร่วมในชุมชนอย่างสร้างสรรค์

Soft Power ของครู หมายถึง พลังอ่อนที่ครูใช้ในการโน้มน้าวและสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเรียน ผ่านบุคลิกภาพ ความสัมพันธ์เชิงบวก การใช้ถ้อยคำ การประพฤติตนเป็นแบบอย่าง และการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความร่วมมือมากกว่าการสั่งการโดยใช้อำนาจ Soft Power ของครูจึงเป็นเครื่องมือสำคัญที่สามารถพัฒนาทักษะทางสังคมของผู้เรียนได้อย่างลึกซึ้งและยั่งยืน โดยเฉพาะในบริบทของโรงเรียนขนาดเล็กในพื้นที่ชนบท เช่น โรงเรียนบ้านจำปุย อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ซึ่งมีจำนวนนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เพียง 6 คน ทำให้ครูสามารถจัดการเรียนรู้ที่ใกล้ชิดและตอบสนองต่อความต้องการของผู้เรียนแต่ละรายได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้มุ่งเน้นการพัฒนา “นวัตกรรมสร้างเสริม Soft Power ของครูสังคมศึกษา” ที่เหมาะสมกับบริบทของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านจำปุย โดยมีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างทักษะทางสังคมที่สำคัญ เช่น การรู้จักเคารพผู้อื่น การทำงานร่วมกัน การแก้ปัญหาอย่างสันติ และการมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ผ่านกิจกรรมการเรียนรู้ที่หลากหลาย นวัตกรรมดังกล่าวจะถูกนำไปทดลองใช้จริงในชั้นเรียน พร้อมทั้งศึกษาผลที่เกิดขึ้นจากการพัฒนาพฤติกรรมของนักเรียน เพื่อสรุปเป็นองค์ความรู้ที่สามารถต่อยอดและปรับใช้ในโรงเรียนขนาดเล็กอื่น ๆ ได้อย่างเหมาะสม

วัตถุประสงค์ของการวิจัย

1. เพื่อพัฒนา นวัตกรรมสร้างเสริม Soft Power ของครูสังคมศึกษา สำหรับการจัดการเรียนรู้ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านจำปุย (ผลผลิต)

2. เพื่อศึกษาผลของการใช้นวัตกรรมดังกล่าว ต่อการพัฒนาทักษะทางสังคมของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านจำปุย (ผลลัพธ์)

เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

2.1 แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับ Soft Power

2.1.1 ประวัติและพัฒนาการของแนวคิด Soft Power

2.1.2 องค์ประกอบของ Soft Power

2.1.3 Soft Power กับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

2.1.4 บทบาทของครูในฐานะผู้ใช้อิทธิพลทางบวก

2.1.5 การประยุกต์ใช้ Soft Power ในการจัดการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา

2.2 ทฤษฎีการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ Soft Power

2.3 แนวคิดและองค์ประกอบของทักษะทางสังคม

2.4 งานวิจัยที่เกี่ยวข้องในประเทศและต่างประเทศ

2.1.1 ประวัติและพัฒนาการของแนวคิด Soft Power

แนวคิด "Soft Power" หรือ “พลังอ่อน” เป็นแนวคิดที่ริเริ่มโดย ศาสตราจารย์โจเซฟ เอส. ไนย์ (Joseph S. Nye Jr.) นักรัฐศาสตร์ชาวอเมริกันจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยเขาเสนอแนวคิดนี้ในหนังสือ Bound to Lead: The Changing Nature of American Power (Nye, 1990) ซึ่งเป็นการวิพากษ์แนวคิด “อำนาจแข็ง” (Hard Power) ที่เน้นการใช้กำลังและบังคับควบคุม

จุดกำเนิดทางการเมือง เดิมทีแนวคิด Soft Power ถูกเสนอขึ้นเพื่อใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยเปรียบเทียบกับ Hard Power ซึ่งใช้กำลังทหารหรือเศรษฐกิจ ในขณะที่ Soft Power คือความสามารถในการจูงใจและทำให้ผู้อื่น "อยาก" ทำตาม ผ่านเสน่ห์ วัฒนธรรม ค่านิยม หรืออุดมการณ์ (Nye, 2004)

          ขยายแนวคิดสู่สังคมและการศึกษา ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 แนวคิด Soft Power ได้ถูกนำไปประยุกต์ใช้ในด้านต่าง ๆ โดยเฉพาะในการบริหารจัดการภายในองค์กร การพัฒนาองค์กรภาครัฐ รวมไปถึงด้านการศึกษา โดยเน้นการใช้อิทธิพลทางบวก ความสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์ และแรงจูงใจภายใน แทนการสั่งการหรือควบคุมโดยตรง

          Soft Power กับบริบทของครู ในบริบทของครู Soft Power หมายถึง พลังในการจูงใจนักเรียนผ่านบุคลิกภาพ การสื่อสารอย่างมีศิลปะ ความสัมพันธ์ที่อบอุ่น และการเป็นแบบอย่างที่ดี ซึ่งตรงข้ามกับการใช้อำนาจแบบครูเป็นศูนย์กลาง ครูผู้มี Soft Power จะสามารถสร้างห้องเรียนที่ปลอดภัย และส่งเสริมพฤติกรรมเชิงบวกของนักเรียนได้อย่างยั่งยืน

การพัฒนาแนวคิดร่วมกับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในยุคของการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21 Soft Power กลายเป็นส่วนสำคัญของการพัฒนาทักษะผู้เรียน โดยเฉพาะทักษะชีวิต การทำงานร่วมกับผู้อื่น และการมีความสามารถในการควบคุมตนเอง ซึ่งครูที่มี Soft Power จะสามารถโน้มน้าวให้ผู้เรียนเกิดแรงจูงใจภายใน (Intrinsic Motivation) และพัฒนาความสามารถในการเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง

การประยุกต์ใช้ Soft Power ในบริบทไทย ในประเทศไทย แนวคิด Soft Power เริ่มถูกพูดถึงมากขึ้น โดยเฉพาะในด้านการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เช่น งานวิจัยของ ศรีไพร แก้วศรี (2563) ที่ศึกษาการใช้อิทธิพลของ Soft Power ของครูในการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม พบว่าครูสามารถใช้อิทธิพลทางบวกเพื่อพัฒนาทักษะทางสังคมและคุณธรรมของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

2.1.2 องค์ประกอบของ Soft Power

แนวคิด Soft Power หรือ “พลังอ่อน” ของ Joseph S. Nye (2004) เน้นถึงความสามารถในการชักจูงและมีอิทธิพลต่อผู้อื่นโดยไม่ต้องใช้อำนาจบังคับหรือการลงโทษ แต่เป็นการจูงใจให้ผู้อื่น “อยาก” ปฏิบัติตามด้วยความเต็มใจ ผ่านการสร้างแรงดึงดูดและความน่าเชื่อถือ ซึ่งองค์ประกอบของ Soft Power ประกอบด้วย 3 ด้านหลัก ได้แก่ วัฒนธรรม (Culture), คุณค่า/นโยบายภายใน (Political Values) และ นโยบายต่างประเทศหรือการสื่อสาร/ความสัมพันธ์ (Foreign Policy / Communication) อย่างไรก็ตาม เมื่อประยุกต์ใช้ในบริบทการศึกษา โดยเฉพาะในบริบทของ ครูผู้สอนระดับประถมศึกษา องค์ประกอบของ Soft Power สามารถตีความและขยายออกได้ดังนี้:

1. ความน่าเชื่อถือ (Credibility)  ความน่าเชื่อถือถือเป็นหัวใจสำคัญของ Soft Power เพราะหากบุคคลใดขาดความน่าเชื่อถือ ก็จะไม่สามารถจูงใจหรือสร้างแรงบันดาลใจแก่ผู้อื่นได้ ในบริบทของครู ความน่าเชื่อถือเกิดจากพฤติกรรมที่สม่ำเสมอ การมีคุณธรรม ความรับผิดชอบ และความสามารถในการถ่ายทอดความรู้ ครูที่ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี จะได้รับความไว้วางใจจากนักเรียน ซึ่งเป็นฐานสำคัญของพลังอ่อน

2. การสื่อสารที่มีศิลปะ (Attractive Communication)  Soft Power ไม่ได้ใช้คำสั่งหรือบังคับ แต่เน้นการสื่อสารที่เป็นมิตร เข้าใจง่าย ใช้ภาษากาย สีหน้า น้ำเสียง และคำพูดในลักษณะเชิงบวก มีศิลปะในการจูงใจ นักเรียนระดับประถมศึกษายังอยู่ในช่วงวัยที่อ่อนไหวต่อการยอมรับจากผู้ใหญ่ ครูที่มี Soft Power จะใช้วิธีการพูดที่ให้กำลังใจ สร้างแรงบันดาลใจ และลดการตำหนิแบบตรงไปตรงมา

          3. ความสัมพันธ์เชิงบวก (Positive Relationship)  การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียนเป็นเครื่องมือหลักในการใช้ Soft Power ความสัมพันธ์ที่อบอุ่น ปลอดภัย และมีความเข้าใจกัน ทำให้นักเรียนรู้สึกไว้วางใจ และเปิดใจเรียนรู้ ครูสามารถใช้ความสัมพันธ์เหล่านี้ในการปลูกฝังคุณลักษณะอันพึงประสงค์ โดยไม่ต้องใช้การควบคุมแบบเผด็จการ

          4. การมีอุดมการณ์หรือเป้าหมายร่วม (Shared Values)  การมีเป้าหมายร่วมกันระหว่างครูกับนักเรียน เช่น การสร้างห้องเรียนแห่งความสุข การส่งเสริมความสามัคคี การเคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ล้วนเป็นฐานของ Soft Power เพราะการที่ผู้เรียน "รู้สึกว่า" ครูและตนเองมีเป้าหมายเดียวกัน จะส่งผลให้นักเรียนเต็มใจร่วมมือ

          5. การเป็นแบบอย่าง (Role Modeling) ครูที่ใช้ Soft Power อย่างมีประสิทธิภาพจะต้องมีคุณลักษณะของผู้นำเชิงบวก เป็นแบบอย่างทั้งทางวาจาและพฤติกรรม เช่น ความสุภาพ ความเสียสละ ความยุติธรรม ซึ่งการเป็นแบบอย่างจะช่วยให้นักเรียน "เลียนแบบ" พฤติกรรมที่ดีโดยไม่ต้องสั่งการหรือกดดัน

          สรุป  องค์ประกอบของ Soft Power เมื่อประยุกต์ใช้ในงานของครูผู้สอน โดยเฉพาะในระดับชั้นประถมศึกษา จะเน้นที่การสร้างแรงจูงใจ ความไว้วางใจ และความสัมพันธ์ที่ดีมากกว่าการควบคุมหรือบังคับ ผู้เรียนที่อยู่ในสภาพแวดล้อมเชิงบวกเช่นนี้ จะเกิดแรงผลักดันภายใน (intrinsic motivation) มีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ และพัฒนาทักษะชีวิตได้อย่างยั่งยืน

2.1.3 Soft Power กับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ให้ความสำคัญกับการพัฒนาทักษะสำคัญ 3 ด้าน ได้แก่ (1) ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม (2) ทักษะสารสนเทศ สื่อ และเทคโนโลยี (3) ทักษะชีวิตและอาชีพ ทั้งนี้ Soft Power ของครูถือเป็นเครื่องมือสำคัญในการส่งเสริมให้ผู้เรียนสามารถพัฒนา "ทักษะชีวิต" อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล การคิดเชิงบวก การสื่อสาร และการปรับตัวต่อความหลากหลาย

Soft Power ช่วยให้ครูสามารถจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง สร้างห้องเรียนที่ปลอดภัย ส่งเสริมการมีส่วนร่วม และลดการใช้อำนาจบังคับ ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางการเรียนรู้ในยุคใหม่ที่เน้นการสร้างแรงจูงใจภายใน (Intrinsic Motivation) และการเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self-Directed Learning) ผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 จึงต้องการครูที่เป็น "ผู้นำทางอารมณ์และจิตใจ" มากกว่าเพียงผู้ถ่ายทอดเนื้อหา

2.1.4 บทบาทของครูในฐานะผู้ใช้อิทธิพลทางบวก

ครูเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญที่สุดในการสร้างสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ให้เกิดขึ้นในชั้นเรียน บทบาทของครูในฐานะ “ผู้ใช้อิทธิพลทางบวก” หมายถึง การใช้บุคลิกภาพ คุณธรรม เจตคติ และทักษะในการสื่อสารเพื่อจูงใจนักเรียนให้เกิดพฤติกรรมที่ดีงามโดยไม่ต้องพึ่งพาการสั่งการหรือควบคุมโดยตรง ครูสามารถใช้อิทธิพลทางบวกผ่านการให้กำลังใจ การสร้างแรงบันดาลใจ การเป็นแบบอย่างที่ดี และการมีความสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์กับนักเรียน การแสดงความห่วงใยและการรับฟังความรู้สึกของนักเรียนอย่างจริงใจ จะช่วยให้นักเรียนเปิดใจเรียนรู้มากขึ้น พัฒนาตนเองได้ทั้งด้านสติปัญญาและอารมณ์

2.1.5 การประยุกต์ใช้ Soft Power

ในการจัดการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา ในระดับประถมศึกษา ผู้เรียนอยู่ในช่วงวัยที่มีความอ่อนไหวต่ออารมณ์และความสัมพันธ์เป็นอย่างมาก การประยุกต์ใช้ Soft Power จึงมีความเหมาะสมในการจัดการเรียนรู้ โดยครูสามารถใช้องค์ประกอบของ Soft Power เช่น ความน่าเชื่อถือ การสื่อสารเชิงบวก และการเป็นแบบอย่างที่ดี เพื่อสร้างความรักการเรียนรู้ให้แก่ผู้เรียน ตัวอย่างการประยุกต์ใช้อาจได้แก่ การใช้เรื่องเล่า (Storytelling) เพื่อถ่ายทอดคุณธรรม การจัดกิจกรรมกลุ่มที่ส่งเสริมความสามัคคี และการให้รางวัลเชิงบวกเพื่อเสริมแรงพฤติกรรมที่เหมาะสม ทั้งหมดนี้สามารถทำให้เด็กเรียนรู้ผ่านประสบการณ์ที่มีความสุข ซึ่งเป็นรากฐานของการเรียนรู้ที่ยั่งยืน

2.2 ทฤษฎีการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ Soft Power

มีหลายทฤษฎีการเรียนรู้ที่สนับสนุนแนวทางการใช้ Soft Power ของครู ได้แก่:

ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมของแบนดูรา (Social Learning Theory - Bandura) สนับสนุนว่าผู้เรียนเรียนรู้ผ่านการสังเกตแบบอย่าง ครูที่เป็นแบบอย่างที่ดีจะส่งผลให้ผู้เรียนเลียนแบบพฤติกรรมที่เหมาะสม

ทฤษฎีมนุษยนิยมของมาสโลว์ (Maslow’s Hierarchy of Needs)

การใช้ Soft Power ช่วยตอบสนองความต้องการพื้นฐานของผู้เรียน เช่น ความรัก การยอมรับ และความปลอดภัย ซึ่งเป็นฐานในการเรียนรู้ขั้นสูง

ทฤษฎีการสร้างความหมาย (Constructivism)

ชี้ให้เห็นว่าผู้เรียนสร้างความรู้จากประสบการณ์ตนเอง ครูควรใช้ Soft Power เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมและคิดวิเคราะห์จากประสบการณ์จริง

ทฤษฎีแรงจูงใจภายใน (Self-Determination Theory)

ระบุว่าความต้องการอิสระ ความสามารถ และการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น ส่งผลต่อแรงจูงใจภายใน Soft Power ของครูสามารถช่วยส่งเสริมองค์ประกอบเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

2.3 แนวคิดและองค์ประกอบของทักษะทางสังคม

ทักษะทางสังคม (Social Skills) หมายถึง ความสามารถในการอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างมีความสุขและสร้างสรรค์ ซึ่งประกอบด้วยหลายองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่

1. การสื่อสารอย่างเหมาะสม เช่น การฟัง การพูด การแสดงออกเชิงบวก

2. การร่วมมือ เช่น การทำงานเป็นทีม การช่วยเหลือผู้อื่น

3. การเคารพผู้อื่น เช่น การยอมรับความแตกต่าง การไม่รังแก

4. การควบคุมอารมณ์และความขัดแย้ง เช่น การระงับอารมณ์โกรธ การแก้ปัญหาโดยไม่ใช้ความรุนแรง

5. การมีความรับผิดชอบต่อสังคม เช่น การทำหน้าที่ของตน การมีจิตสาธารณะ

การพัฒนาทักษะทางสังคมในระดับประถมศึกษา เป็นรากฐานของการเป็นพลเมืองที่ดี และส่งผลต่อความสำเร็จทางวิชาการและชีวิตในอนาคต ครูจึงมีบทบาทสำคัญในการออกแบบกิจกรรมและประสบการณ์ที่เหมาะสม เพื่อส่งเสริมทักษะเหล่านี้

2.4 งานวิจัยที่เกี่ยวข้องในประเทศและต่างประเทศ

งานวิจัยในประเทศ:

ศรีไพร แก้วศรี (2563) ศึกษาการใช้ Soft Power ของครูในการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมในระดับประถมศึกษา พบว่า ครูที่มี Soft Power สามารถส่งเสริมทักษะชีวิตและพฤติกรรมเชิงบวกของนักเรียนได้ดี

แหล่งอ้างอิง

บุญทัน ดอกไธสง (2559) วิเคราะห์ Soft Power ของครูในยุคศตวรรษที่ 21 พบว่า ครูควรเน้นความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้เรียนมากกว่าการใช้อำนาจแบบเดิม

วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

งานวิจัยต่างประเทศ:

Nye, J. S. (2004) อธิบายแนวคิด Soft Power ในระดับรัฐและการประยุกต์ในบริบทองค์กร ซึ่งสามารถนำมาปรับใช้ในบริบทครู-นักเรียนได้อย่างชัดเจน

https://www.publicaffairsbooks.com/titles/joseph-s-nye-jr/soft-power/9781586483067/

Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.

เน้นว่าพฤติกรรมของผู้เรียนได้รับอิทธิพลจากการสังเกตพฤติกรรมของผู้ใหญ่ ซึ่งในที่นี้คือครู

การดำเนินการวิจัย

ดำเนินการวิจัยตามขั้นตอนของการวิจัยในชั้นเรียน ดังนี้:

รอบที่ 1

วางแผน: วิเคราะห์พฤติกรรมของนักเรียน วางแผนพัฒนานวัตกรรม และจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้

ปฏิบัติ: ทดลองใช้แผนการจัดการเรียนรู้ตามนวัตกรรม

สังเกต: สังเกตพฤติกรรมและบันทึกผลการเรียนรู้

สะท้อนผล: วิเคราะห์ผล และปรับปรุงแผนหากพบจุดอ่อน

รอบที่ 2

ดำเนินการเช่นเดียวกับรอบแรก โดยใช้ข้อมูลจากการสะท้อนผลในรอบก่อนหน้าในการปรับปรุงกิจกรรม

การวิเคราะห์ข้อมูล

ข้อมูลเชิงปริมาณ: วิเคราะห์คะแนนทักษะทางสังคมก่อนและหลังการจัดกิจกรรม โดยใช้ค่าสถิติเชิงพรรณนา เช่น ค่าเฉลี่ย ร้อยละ

ข้อมูลเชิงคุณภาพ: วิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) จากบันทึกการสังเกต บันทึกสะท้อนผล และแบบสัมภาษณ์

กลุ่มเป้าหมาย / ผู้ร่วมวิจัย

กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านจำปุย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 6 คน ซึ่งเรียนวิชาสังคมศึกษาโดยผู้วิจัยเป็นผู้สอน

บรรณานุกรม

Nye, J. S. (1990). Bound to Lead: The Changing Nature of American Power. Basic Books.

Nye, J. S. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics. PublicAffairs.

https://www.publicaffairsbooks.com/titles/joseph-s-nye-jr/soft-power/9781586483067/

ศรีไพร แก้วศรี. (2563). การใช้ Soft Power ของครูในการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของนักเรียน. วารสารวิชาการครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 11(1), 54-66.

https://so06.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/234567

บุญทัน ดอกไธสง. (2559). Soft Power ของครูไทยในยุคการศึกษาศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 12(1), 45-54.